به خاطر جمعه

اولا تو چکار داری که من به کی می دهم یا اصلا می دهم یا نه اما عطا یه مطلبی نوشته که به خوندنش میارزه.

دویماً الیزه هم ایضا.

سیماً گویا ما امروز دوتا نگرش مخرب انتخاباتی داریم (از بین خروارها نگرش مخرب) که میرزا یعقوب هم در دوره شاه شهید اونا رو توضیح داده. میرزا یعقوب بابای ملکم خان (از مهمترین روشنفکرای باعث مشروطه) بوده و رساله ای نوشته به اسم "طرح عریضه است که به خاکپای مبارک [یعنی ناصرالدین شاه] محرمانه باید عرض شود".

این رساله هم اسمش شبیه اسم نیس و هم برای خاک پای مبارک نوشته نشده بلکه برای ملت. اما ترس جان باعث شده که یعقوب این اسم رو بذاره روش و به خاک پای مبارک هم عرضه‌ش کنه. نگرش اول انتقاد میرزا بوده به وضعیت موجود (که هنوزم موجوده) و نگرش دوم اعتقاد میرزا بوده و خیلی هم عجیبه که همچو اعتقادی داشته:

اولی:

"عیبی که از مجتهدین ملاحظه کردم... این است که از اوضاع خارجه و ... اغراض دول همجوار به غایت بی اطلاع هستند... ایشان خود را با علم و فضل و قوانین شرع... در هرباب کافی و شایسته می دانند برای ریاست و حفظ مملکت مسلمانان. غافل از اینکه گذشته است آن عهدی که بدون اخلال و ممانعت خارجی هر ملتی می توانست... به آیین اجداد... وبا روسای شرع... مشغول امر دنیا و آخرت شود... در این عهد ملعون هزاران علم و فن و رندی و ملک و رعیت داری... ضرور و واجب شده که آقایان عظیم یکی را ندانند..."

دومی:

"در اروپا زن داشتن همانند قوادی است. اگر کسی نخواهد چیزی را بفروشد چرا باید آن را به هزاران خریدار نشان دهد؟ منظورم این است که اگر انسان نخواهد مردان دیگر زنش را تصاحب کنند چرا او را به میان هزاران مرد می آورد؟ این کار می تواند دو علت داشته باشد: یا زنش خوشگل است یا بدگل. اگر خوشگل است از کجا معلوم که مردان دیگر پنهان و آشکار درپی تصاحب آن زن نباشند و اگر بدگل است چرا باید بگذارد مردم به بدسلقیگی او بخندند."

"اولی" را کاری ندارم که مجتهدین هنوز هم همین طور هستند یا نه اما مصداق مناسبش خط فکری دولت نهم و یاران احمدی نژاده. انتظارگرایی آشکاری که تبلیغ و ترویج می شه و همه چی مرتبط شده با "ظهور" و از طرف دیگه هم هیچ کدام از فنون لازمه برای سیاست ورزی و رعیت داری در این "عهد ملعون" رو نه به کار می گیرند و نه بلدند و نه دانستنش را لازم می دانند.

"دومی" هم خیلی متناسب است با "عشرت شایق" و "طرح امنیت اجتماعی" و "شوهر فاطمه رجبی" و جریان بسیار مستحکمی که لوایح متناسب با "ماندگاری زن در منزل" رو ترویج می دن و تصویب میکنن.